Geld Gaat Nooit Over Geld  »  Lees online  »

Hoofdstuk 1. De één z’n brood

Boterham met een cupido-pijl er doorheen.

Onderstaande pagina is onderdeel van het boek Geld Gaat Nooit Over Geld, dat in z’n geheel op deze website te lezen is, vrij en op een ‘geef wat goed voelt’ donatiebasis — en nu ook beschikbaar is op papier en als e-boek.

» Meer over het boek vind je hier.
» Een overzicht van alle hoofdstukken vind je hier.
» (Jezelf) het papieren boek of e-boek geven, kan hier.
» Een donatie doen kan hier.

13 april 2012

Take twee. We gaan het anders aanpakken — ik ga het anders aanpakken.

Eén ingrediënt blijft in ieder geval hetzelfde en dat is Richard. Verder komt er een

wat, een voice-over tekst?!

Jori heeft een collega gevraagd om de film in te leiden, aan de hand van een tekst die iemand uit het creatieve team van Hemels van der Hart heeft geschreven. Ik luister terwijl Jori’s collega de tekst vol overgave voorleest en geluidstechnicus Sam de woorden opneemt. Alles in mij zegt Nee en wil er zelfs doorheen schreeuwen: Nee, nee, neeneenee we zijn toch geen reclamefilm aan het opnemen?!

Ik bijt op m’n lip en hou onwijs mijn mond.

Na de geluidsfoltering lopen we het bos in voor nog één opname met Richard. Als die klaar is en we teruglopen naar het kantoor, laat ik bij Richard vallen waar ik mee zit. Ik doe dat half en omslachtig, maar hij pikt de boodschap er zo uit. ‘Ga je in een keurslijf zitten Mundo, of in je eigen lijf?’

Shit. Dank je wel Richard.

Iets in mij durft niet wat ik weet dat ik te doen heb, maar ik ga het wel doen. Met een knoop in mijn maag. Ik loop naar Barbara.
‘Barbara, kan ik iets met je delen?’
—‘Ja, natuurlijk! Laten we even buiten gaan zitten.’

Barbara luistert en toont meteen begrip. ‘Mundo, we doen dit samen. Als jij geen goed gevoel hebt bij die voice-over, laten we dan kijken naar wat je wel ziet zitten. Laat deze dag bezinken, kom in je eigen tijd met een voorstel en dan zien we opnieuw.’

Ik blik en bloos en begin bijna te huilen van opluchting. Uitkomen voor iets dat ik heel sterk voel, leverde me als kind vaker een knuppel op dan een knuffel. Ook nu wordt mijn eerlijkheid niet altijd gewaardeerd. Iets in mij zet zich dus nog steeds schrap wanneer ik oprecht uit de hoek wil komen. In dit geval blijkt mijn angst ongegrond. Ik voel alleen maar ruimte bij Barbara.

Ik kom met een voorstel. De voice-over wordt uit de film geschrapt. Wanneer de film af is, zit ik met Barbara en Jori aan tafel om te evalueren. We zijn blij met het resultaat. ‘Hé, en Mundo,’ zegt Jori, ‘ons creatieve team heeft een naam voor het project bedacht en een logo ontworpen. Ze zijn nu een website aan het bouwen.’ Barbara draait haar computerscherm naar me toe.

Vlag met daarop de tekst 'Hartwerkers', daarachter een opgestoken vuist.

Ik kijk, verstomd. Ik dacht dat we de films alleen een leuke plek op Youtube gingen geven, maar nu krijgen ze een eigen site — en een naam!

‘Wij vinden dat iedereen het verdient om fluitend naar zijn of haar werk te gaan’, zal op de website komen te staan. ‘Met dit project willen we meebouwen aan een wereld waarin dat ook gebeurt.’

Richards film gaat de lucht in en vanaf dat moment publiceren we elke twee maanden een portret. We krijgen positieve, geraakte reacties, ook van de Hartwerkers zelf. Een aantal Hartwerkers zegt zelfs dat het interview hen heeft geholpen om met nieuwe ogen te kijken, naar zichzelf en naar de wereld.

Wat twee jaar geleden na mijn ontmoeting met Fred en John begon te borrelen, is werkelijkheid aan het worden. Ik geniet daarvan en groei in mijn rol. Met de filmploeg werken, lijkt steeds meer op samenzijn en spelen. Met Pieter, Jori en Barbara wil ik weleens botsen (ik blijk een eigenzinnige regisseur-interviewer te zijn en ook zij laten zich niet zomaar iets aanmeten) maar elke confrontatie leidt naar meer openheid en persoonlijker contact.

Maar het project raakt me ook op een plek waar ik niet om heb gevraagd. Tijdens interviews krijg ik behoorlijk rake uitspraken op mijn bord en die doen wat met me.

Gezicht van Hartwerker Richard, met de uitspraak: ‘Het komt op je pad en als het op je pad komt, maak je een keuze. En als je de keuze maakt, dan besluit je “Ik ga er voor” en dan ga je er voor 150 of 200 of liefst nog meer procent voor. Of je doet het niet.’
Gezicht van Hartwerker Tijs, met de uitspraak: ‘Uiteindelijk, als het echt spannend wordt en je heel zeker weet dat je iets wilt — dat is dus mijn ervaring — dan moet je het gewoon doen. Ook als de hele wereld denkt dat dat een ongelooflijk slecht idee is.'
Gezicht van Hartwerker Tania, met de uitspraak: ‘Ik droom zo — ik gún alle mensen — dat z echt zichzelf ervaren. Dat ze echt voelen waar ze blij van worden en dat ze dat gaan doen.’
Gezicht van Hartwerker Wim, met de uitspraak: ‘Ik had het gevoel, toen ik hiermee bezig was, dat het anders moest. En dat is het fascinerende, dat je van tevoren denkt dat het haast niet mogelijk is, maar begin nou maar eens.’
Gezicht van Hartwerker Wim, met de uitspraak: ‘Succes is de glimlach die ik nu heb. Dat ik een keer niet anderen ben gaan volgen, maar dat ik mezelf ben gaan volgen.’

Bijna vier jaar nadat ik met Steven aan de noodtrap zat, sta ik opnieuw voor de spiegel. 

Ervaar ik mezelf, echt?

Doet Wovox mijn hart echt sneller kloppen?

Of praat ik mezelf weer iets aan dat ik niet voel?


Geïnspireerd?

Geld Gaat Nooit Over Geld is gepubliceerd onder een Creative Commons-licentie en online voor iedereen beschikbaar op een ‘geef wat goed voelt’ donatiebasis.

Als het boek je inspireert, kun je bijdragen door (jezelf) een papieren boek of e-boek te geven.

Of geef het boek cadeau en verzend het direct naar haar/hem, inclusief (optioneel) persoonlijke boodschap.