Geld Gaat Nooit Over Geld  »  Lees online  »

Hoofdstuk 1. De één z’n brood

Boterham met een cupido-pijl er doorheen.

Onderstaande pagina is onderdeel van het boek Geld Gaat Nooit Over Geld, dat in z’n geheel op deze website te lezen is, vrij en op een ‘geef wat goed voelt’ donatiebasis — en nu ook beschikbaar is op papier en als e-boek.

» Meer over het boek vind je hier.
» Een overzicht van alle hoofdstukken vind je hier.
» (Jezelf) het papieren boek of e-boek geven, kan hier.
» Een donatie doen kan hier.

Lente

Het gaat niet zo lekker met mijn bakken vol vertrouwen. De ‘rest’ die vanzelf zou komen, moet nu wel gaan komen. Of beter gezegd: het geld moet nu wel gaan komen.

Geld.

Ik heb er nooit voor willen leven, maar ik wil het wel hebben — in ieder geval genoeg voor een fijn bestaan. Maar hoe dan?

Ik bel Pieter. Niet voor geld, maar voor advies.

‘Mundo, ik hoor je praten over “genoeg”’, zegt hij. ‘Wat als je nu bedenkt wat je nodig hebt en dat tot je doel maakt?’

Pieter stelt meer vragen, maar vooral deze blijft hangen. Weten wanneer genoeg genoeg is en dat tot mijn doel maken… wat een steengoed idee!

Oké, iets over gelddoelen. Ik heb die eerder gesteld. Ik voelde alleen nooit waarheid bij het stellen van gelddoelen, dus deed ik altijd precies wat ik erbij voelde: ze niet halen. Pieters vraag wakkert echter iets bij me aan. Ik voel motivatie, zin zelfs, bij het stellen van een financieel doel. Laat ik dus, terwijl de zon een nieuwe zomer uitnodigt, de vogels welig tieren en de eerste korte rokjes op straat verschijnen, mezelf binnen opsluiten voor het bouwen van een spreadsheet vol genoeg.

Twee dagen lang pluis ik tot in de puntjes uit wat genoeg voor mij betekent. Met alles houd ik rekening, tot aan de kleine ondernemersregeling, zelfstandigenaftrek en belastingschalen toe. Langzaam vult mijn computerscherm zich met maanden, bruto bedragen, netto bedragen, vaste kosten, aftrekposten en benodigde inkomsten. Dan, aan het eind van dag twee zie ik

Matrix-tekening met letters en cijfers die naar beneden druppelen, in het midden van de brei vind je het woord 'niets'.

Is dit waarvoor ik me ga inzetten? Een reeks kostenposten, aan te vullen met verdiensten, zodat onderaan de streep een nette balans ontstaat?

Het antwoord komt niet in woorden. Ik krijg een dof, doods gevoel in mijn borst en buik.

Helder.

Ik klap de laptop dicht, ga buitenspelen en in de weken die volgen, gebeurt er iets leuks. In plaats van de bekende weg in te slaan met vragen als Waarom verdien ik het niet? en Wat is er mis met mij? en Waarom kan ik me niet ‘normaal’ tot geld verhouden?, begin ik benieuwd te worden.

Wat is dat toch met geld?

Wat betekent geld eigenlijk voor mij?

Echt?

Terwijl ik de benieuwdheid benieuwd laat zijn, vind ik werk in een café om de hoek, krijg her en der een filmklus en verdien net genoeg om mijn rekeningen te betalen. Dan, halverwege de zomer, borrelt ineens een naam op.

Jaren geleden stuurde uitgerekend Steven me een artikel dat ene Charles Eisenstein had geschreven. Iets met ‘Money and the Turning of the Ages’. Ik las een paar regels en besloot er geen tijd voor te hebben. Ik moet geld verdienen dus ik moet door want ik moet me focussen op geld verdienen.

Ik verwees het artikel naar één van mijn legio te-doen-lijsten. Ik had namelijk geleerd dat ik dingen op lijsten kon zetten zodat ze niet in mijn hoofd zouden blijven spoken. Best handig. Ik had mezelf echter ook aangeleerd dat ik het altijd te druk had om iets met die lijsten te doen. De lijsten werden dus langer en langer, tot ik er op een gegeven moment niet meer naar wilde kijken.

Sinds mijn vertrek bij Wovox is het grootste deel van mijn te-doen-lijsten in de digitale prullenmand verdwenen, maar Charles heeft zich blijkbaar in mijn hersenpan genesteld, want daar is ‘ie, ineens, floep.

Ik klap mijn laptop open en typ zijn naam in.

Zoekresultaten voor de naam ’Charles Eisenstein’, met bovenaan een video met de tekst ‘Sacred Economics with Charles Eisenstein - A Short Film’

Ik klik het filmpje aan. Een minuut later heb ik een brok in mijn keel. Na drie minuten beginnen mijn ogen te tranen. Wanneer het scherm na twaalf minuten zwart wordt, zijn mijn wangen nat.

Ik heb net geluisterd naar iemand die verwoordt wat ik mijn hele leven al voel, maar waar ik met mijn hoofd alsmaar niet bij kon.

Ik begrijp wat geld is.

Ik begrijp onze collectieve obsessie met groei, banen en koopkracht en zo.

Ik begrijp — niet alleen met mijn hoofd, maar vanuit elke cel in mijn lijf — waarom dingen zo verkeerd voelen.

Meer nog dan tijdens de slapeloze nacht van begin dit jaar, voel ik mezelf thuiskomen in iets wezenlijks, iets universeels. Een diep weten dat verkeerd niet de waarheid is. Dat verkeerd heel anders kan. Dat verkeerd anders moet, willen wij mensen tot een leven komen dat als leven voelt.

Én.

Charles spreekt ook over ‘usury’, ‘social dividend’, ‘internalisation of costs’, plus meer van zulks, en daar snap ik dan weer geen snars van.

Ik wil er het mijne van weten. Ik bestel zijn boek Sacred Economics.


Geïnspireerd?

Geld Gaat Nooit Over Geld is gepubliceerd onder een Creative Commons-licentie en online voor iedereen beschikbaar op een ‘geef wat goed voelt’ donatiebasis.

Als het boek je inspireert, kun je bijdragen door (jezelf) een papieren boek of e-boek te geven.

Of geef het boek cadeau en verzend het direct naar haar/hem, inclusief (optioneel) persoonlijke boodschap.