Geld Gaat Nooit Over Geld  »  Lees online  »

Hoofdstuk 1. De één z’n brood

Boterham met een cupido-pijl er doorheen.

Onderstaande pagina is onderdeel van het boek Geld Gaat Nooit Over Geld, dat in z’n geheel op deze website te lezen is, vrij en op een ‘geef wat goed voelt’ donatiebasis — en nu ook beschikbaar is op papier en als e-boek.

» Meer over het boek vind je hier.
» Een overzicht van alle hoofdstukken vind je hier.
» (Jezelf) het papieren boek of e-boek geven, kan hier.
» Een donatie doen kan hier.

‘Houd je van esoterische boeken?’

Dit is de vraag die mijn allereerste psycholoog me vorig jaar stelde. Ik had geen idee wat ‘esoterisch’ betekende, maar hield me van de slimme: ‘Nee, dat is niet zo mijn ding.’

Ik vervolgde met een uitgebreide verhandeling over een boek dat ik aan het lezen was en waarom ik dat zo’n tof boek vond. De psycholoog leek weinig onder de indruk.

‘Misschien wil je De Kracht van het Nu eens proberen’, zei ze nadat ik klaar was. ‘Ik vind het een heel sterk boek en het kan je wellicht helpen. Het is geschreven door Eckhart Tolle.’

Ik kocht het boek en nam het mee naar een terras in het Vondelpark. Daar bestelde ik een glas bier, sloeg het boek open, las wat regels, praatte wat met een vriendin die naast me zat en las nog wat regels. Om ons heen renden joelende en schreeuwende kinderen.

Deze Eckhart loopt compleet te tollen, besloot ik na een derde set regels. Wát een gezwam. Het boek verdween in de kast en drie psychologen-sessies later vond ik mezelf weer helemaal op de rit staan. Dag psycholoog.

Nu, met de noodtrap kersvers in mijn geheugen, voel ik geen drang om me van de slimme te houden. Ik weet niet wat ‘esoterisch’ betekent. Ik weet ook niet wat ‘holistisch’ betekent. Maar op aanraden van Steven ga ik wel naar een holistische therapeut.

De therapeut heet Korrie. Als ze de deur voor me opent, ontmoet ik een kloeke vrouw van in de vijftig met grijszwart krullend haar. Boven haar voorhoofd pronkt een witte pluk. Achter een bril zie ik twee wakkere pretogen.

Korrie gaat me voor naar haar praktijkruimte en nodigt me uit op de bank. Ze gaat niet tegenover maar naast me zitten. We hebben elkaar al even gesproken aan de telefoon, dus ze weet een beetje wat er aan de hand is.

‘Hoe is het nu met je?’ vraagt ze.
—‘Goed!’

Dat is al jaren mijn standaard antwoord, maar vandaag niet. Ik kijk Korrie aan en weet niet wat te zeggen. Ze pakt een stuk papier en begint te tekenen.

Een mat

Dit is het Matje’, zegt ze. ‘Wij mensen worden allemaal op ons Matje geboren en als baby weten we niet beter dan op ons Matje zijn. We worden moe, gaan slapen, worden wakker, hebben honger — ‘Wèèèèèèh!’ — krijgen eten, worden weer moe en gaan weer slapen.’

De mat met drie baby-gezichten erop. In het midden een baby die content is, bovenaan een baby die lacht, onderaan een baby die huilt. Pijlen die een lemniscaat vormen, van het midden naar boven en via het midden weer naar beneden.

‘Kinderen bewegen dag en nacht op hun Matje. Maar wat is nu het drama van de mensheid? Doorslaan. Óf mensen doen ontzettend hard hun best — en dan doen ze het goed want: ‘Góed zo! Díe doet goed z’n best!’ — of ze geven het op en dan doen ze het fout, want als je je best niet doet dan ben je fout: ‘Nee, dóórgaan! Hup!’

Korrie beweegt haar pen naar de bovenkant van het vel. ‘Boven het Matje denken we niet na, zijn we kip zonder kop. En als we te hard kippen zonder kop, worden we manisch. Onder het Matje zijn we kop zonder kip en doen we niets anders meer dan denken. En als we te hard gaan nadenken, voelen we niet meer, worden we depressief.’

De mat met boven de mat een kip zonder kop en onder de mat een kop zonder kip. De lemniscaat beweegt over de mat heen, maar er is geen rustpunt op de mat.

‘Omdat kinderen leren van hun ouders, gaan ze onbewust gedrag ontwikkelen om te krijgen wat ze willen. Dat gedrag noemen we “ego” en dat werkt, een hele tijd. Totdat het niet meer werkt. Ze worden ziek, branden op en floep(Korries pen schiet naar de onderkant van het vel) ‘ze vallen in één keer tot onder het Matje en hebben nergens meer zin in: “Láát die buitenwereld maar…”’

Nu beweegt de pen van onder naar boven en weer terug. ‘Heel veel mensen schieten continu van de ene naar de andere kant. Onder het Matje doen ze negatief en kritisch, kijken ze alleen maar naar hoe anderen het doen en zeggen ze: “Ik bén nou eenmaal zo!”. Boven het Matje zijn ze heel emotioneel, hebben ze nergens tijd voor, ontploffen ze en doet de wereld nooit wat ze willen: “Help nou mééhéé!”’

Korrie kijkt me aan. ‘Het mooie van op je Matje zijn, is dat je in contact bent. Con-tact betekent letterlijk “met-gevoel”. Op het Matje ontwikkel je, leer je, voel je en weet je nooit zeker waar je over een jaar zult zijn. Van het Matje af stagneer je en wil je altijd zeker weten waar je bent en morgen zult zijn. Het Matje is dus een open, vrije, benieuwde ruimte. Ik help mensen door ze op hun Matje uit te nodigen.’

Mijn hoofd kan het nauwelijks volgen, maar van binnen is er een verlossende zucht. In mijn keel bloeit een roos op. Tranen wellen op. Ik laat ze toe.


Geïnspireerd?

Geld Gaat Nooit Over Geld is gepubliceerd onder een Creative Commons-licentie en online voor iedereen beschikbaar op een ‘geef wat goed voelt’ donatiebasis.

Als het boek je inspireert, kun je bijdragen door (jezelf) een papieren boek of e-boek te geven.

Of geef het boek cadeau en verzend het direct naar haar/hem, inclusief (optioneel) persoonlijke boodschap.